.Franca: Postavljanje spomen obilježja u BP nevino stradalim građanima bošnjačke nacionalnosti neprihvatljivo

Spomenik

Postavljanje spomen obilježja u Bijelom Polju nevino stradalim građanima bošnjačke nacionalnosti, je prema svim vjerskim gledištima neprihvatljivo. Ikonografija koja je ugravirana na spomen ploči, oslikava jezu, stravu i užas, a po mom mišljenju podstiče na mržnju među ljudima. Tako nešto islam ne poznaje.

 

Osim toga, lokacija spomenika u gradu dosta govori o odnosu vlasti prema ovom zločinu. Smjestivši ga van centra grada u ulicu koja ne priliči tome, izgleda da je vlast na to bila prinuđena zbog izborne godine, a opštepoznato je odugovlačenje i stalno izbjegavanje postavljanja ovog spomenika. Odustalo se i od predviđene lokacije, takozvanog ’’Ristovog parka’’ – Parka pjesnika, kojeg su nadležni prvobitno zacrtali kao lokaciju. Spomenik su htjeli postaviti na sami kraj ulice, gdje je do nedavno bila deponija i šiblje, ali nijesu dozvolili da se spomenik postavi na početku tog parka što je tražila Islamska zajednica.

Za mene kao pripadnika islama je bitno da se uključe svi dobronamjerni ljudi u traganju za počiniocima i njihovim nalogodavcima tog stravičnog čina, otkriju i privedu pravdi. Neki ipak, čuo sam, kažu da je postavljanjem spomen obilježja donekle pravda zadovoljena.

S obzirom da je toga dana bio pazarni dan u Bijelom Polju, prolazeći tuda zastao sam. Iznenadila me nje činjenica da sam na tom skupu primjetio najmanje trojicu ljudi koji su završili studije na islamskim univerzitetima diljem svijeta, a bar još trojica nijesu htjeli prisustvovati tom činu, što znači da su isti direktno učestvovali u ravzodnjavanju islama.

Ono što mi je takođe zapalo za oko toga dana jesu političari, kako sa opštinskog nivoa, tako i državnog – bjelopoljci, koji su tom činu prisustvovali. Na jednoj strani bili su grupisani političari DPS-a, a na drugoj strani političari SDP-a, ta ista bratija koja je urnisala ne samo opštinu, nego i državu. Njihovi pogledi jednih prema drugima nijesu oslikavali njihovu raniju bračnu vezu.

Na kraju, slika od prije dva dana govori i dalje o odnosu aktuelne vlasti prema ovom spomeniku, a onda i prema ovom zločinu.  Građevinske mašine, parkirana vozila i prosuti šut, neposredno pored spomenika, predstavlja pravo izrugivanje onome što bi ovaj spomenik trebalo predstavljati. To i ne bi trebalo da čudi, kad se zamislimo, jer ako se ne varam, ista partija je na vlasti bila kada se zločin desio, kao što je to i sada.

Bijelo Polje, 01. 03. 2016.                                                                               Murat Franca,

                                                                                                                  Član OO PZP Bijelo Polje